Waarom zou je je kind eigenlijk laten coachen?

Er gebeurt veel thuis. Vervelende sfeer, gedoe, vaak ruzie onderling en je kind vertoont lastig gedrag waar je niet goed raad mee weet. Je neiging is om een oplossing te zoeken voor zijn gedrag. Je kind te laten coachen of in therapie te doen. Wanneer is dat nou wel en wanneer niet een goede keuze?

Veel ouders bellen me dat ze zich zorgen maken over het gedrag van hun kind. En altijd is dan hun vraag: wat is de beste volgende stap?

In deze Week van de Kindercoaching besteed ik in deze blog aandacht aan wat coaching van jouw kind kan opleveren. Ik beschrijf wat je kunt verwachten in de coaching. En in welke gevallen coaching wel of niet handig is. Zo kun jij een weloverwogen keuze maken die bij de situatie van jouw kind (en jou) past.

Zelf doen of hulp zoeken?
Mijn visie is dat als er iets stroef gaat, je zelf mag uitproberen wat wel werkt.
–  Eerst mag een kind de ruimte krijgen om zelf te ontdekken. Vallen en opstaan.
–  Als het je kind niet goed lukt, kun je in tweede instantie als ouder je kind hierin ondersteunen.
Een bedding voor het vallen en richting geven om hem op weg te helpen.
–  Als jij niet meer weet wat je kunt doen of dat je merkt dat jullie ‘te dicht’ op elkaar zitten, dan kan een onafhankelijke derde hulp bieden. Deze heeft als vertrouwenspersoon meer afstand, en kan helpen de kluwen te helpen ontrafelen.
Ook ik help orde te scheppen in de veelheid van dingen die in jullie leven, hoofd en lijf spelen.

Therapie of coaching voor kinderen?
–  Mijn coaching is gericht op de problemen die er hier en nu zijn. Ik oefen met kinderen praktische tools en inzichten zodat ze zelf hun situatie leren te veranderen of accepteren. Zoals leren leven met de scheiding en alles wat daarbij hoort.
–  Therapie gaat meer in op bijvoorbeeld diagnoses en het verleden. Dat doe ik niet met kinderen. Ik kijk niet specifiek naar een diagnose. Ik vind die alleen belangrijk om te weten wat een kind nodig heeft om zich vrij en vrolijk te ontwikkelen.
En ga ik dus weer naar de inzichten en handvatten.

Wat leert je kind bij coaching?
Mij gaat het altijd om de hoofdvraag: Waar gaat het nou echt om?
En in de basis gaat het dan om 5 stapjes die ik uiteen rafel met een kind. Die bij een kind soms best snel kunnen gaan!
Deze stapjes kun je ook thuis in je achterhoofd houden om met elkaar problemen op te lossen.

  • Hoe gaat het nu?
    • Wat gebeurt er, wie zijn er bij betrokken, wat is je probleem, wat voel je erbij, en hoe reageer je op elkaar..
  • Hoe zou je willen dat het gaat?
    • Hoe zou je je willen voelen, en wat is je grote wens..
  • Wat zijn de belemmeringen?
    • Wat gaat er mis, wie of wat werkt er niet mee, dus wat is er nodig..
  • Wat kun je zelf hieraan veranderen?
    • Wat heb je al gedaan, wat lukt jou goed, wat zou je nog kunnen proberen.
  • Wie of wat kan je helpen?
    • Kan er iets geregeld worden, kan iemand met je meedoen.

Wie coachen: kind of ouder?
Ik geloof niet in coaching aan alleen je kind. Jij als ouder bent de bedding en hebt invloed op hoe je kind zich ontwikkelt. Ik werk met ouders en kinderen samen, of parallel aan elkaar. Zodat jullie elkaar beter gaan begrijpen, en duidelijk kunnen maken aan elkaar wat je belangrijk vindt en zo leren omgaan met tegenslagen. En vooral: dat je zelf grip hebt op en meer kunt ontspannen bij wat er allemaal gebeurt.
Als uit een eerste gesprek blijkt dat jullie onderling best flink op elkaar reageren, dan nodig ik je als ouder ook uit om te kijken naar wat je zelf kunt doen om dit soepeler te laten verlopen. Onze eigen opvoeding is bepalend voor hoe we in de wereld staan, wat onze overtuigingen zijn en hoe we zelf ons kind opvoeden.

Individueel bekijken of naar het hele gezin?
Dit ‘systemische kijken’ naar jullie gezin geeft veel inzicht in hoe jullie met elkaar communiceren. Bijzonder om te zien hoe dit vaak acceptatie van elkaars manier van doen geeft, en daardoor meer rust in de tent. “Ooooo, daarom doe ik dat en daarom reageer jij zo op mij!” is een vaak gehoorde roep…
En soms is het niet eens nodig om een kind te coachen. En is het nieuwsgierig kijken naar je eigen neigingen als ouder al zo verhelderend. Zodat je thuis dingen anders gaat doen, en je kind hierop reageert en ook ander gedrag vertoont. Misschien wel minder strijd en meer contact wil, bijvoorbeeld.

Vanaf welke leeftijd coach je een kind?
Een kind tot circa 4-5 jaar belast ik niet met coaching. Lastige vragen als ‘wat zou je zelf kunnen doen’ zijn nog wat te vroeg. Wel kun je een kind spelenderwijs inventariseren wat hij voelt en wat hij graag wil. Dat is informatie voor jou als ouder, waarmee jij kunt kijken hoe je dit toepast in je communicatie en opvoeding.
Kinderen vanaf 12 jaar daarentegen geef ik ruimte en verantwoordelijkheid voor hun aandeel, wat ze zelf kunnen aanpakken als het niet gaat zoals ze wensen. En ze blijven kind, dus ook hier kun je als ouder veel betekenen.

Dus: wat is de beste eerste stap bij problemen?
Kortom: Coaching van kinderen is mijns inziens dus niet altijd nodig.
Als ouders mij vragen wat is de eerstvolgende stap is, nodig ik hen eerst zelf uit.
Om te kijken wat hun specifieke hulpvraag is: waar gaat het om?
Wat zij zelf zouden willen leren in de opvoeding als bedding voor hun kind.
Die van daaruit al dan niet handvatten leert om uitdagingen zelf aan te gaan.

Ik ben benieuwd: welke vorm van ondersteuning die ik hierboven beschrijf, spreekt jou aan?
Leuk als je het me laat weten onder mijn blog! 

Ik wens jullie alle liefde, verbinding en troost toe. Dat jullie elkaar blijven vinden in momenten die lastig zijn.
Heb je daar meer hulp bij nodig? Dan weet je me te vinden.

Dit kan ook zijn in de vorm van een heerlijk luchtige ouder-kind-middag vol quality time en lol, waarbij je nieuwe dingen van elkaar ontdekt voor de momenten dat het stroever gaat.
Dat kan weer bij mijn HELDENtrip voor ouder en kind op zondag 7 mei.
Doen jullie mee? .

Lieve groet,
Kim
My Tree House

 

7 Responses to Waarom zou je je kind eigenlijk laten coachen?

  1. Jojanneke Kleinhans 5 april 2017 at 11:53 #

    Zelf ben ik voor kinderen erg fan van Rots en Watertrainingen. Die trainingen geven kinderen een boost heb ik gezien. Mocht onze zoon coaching nodig hebben dan zou ik daar mee beginnen.

    • Kim Oostveen 5 april 2017 at 12:02 #

      Hai, ja dat zijn heel fijne trainingen inderdaad! Je energie lekker kwijt, in je lijf voelen waar je kracht zit, en besef hoe je dingen oplost met andere kinderen. Ik ben ook Rots en Water trainer en gebruik vaak R&W onderdelen in mijn groepstrainingen. Superleuk hoe de kinderen steviger worden en met elkaar nieuwe dingen ontdekken!
      Groet Kim

  2. Oscar 5 april 2017 at 12:34 #

    Hoi Kim, ik denk ook dat het begint bij de ouders. Die moeten begrijpen wat hun rol is en wat het effect van hun gedrag en gewoonten zijn op hun kinderen. Daarna indien nodig wat ondersteunende gesprekken, maar in principe ben ik van mening dat kinderen niet veel (en zeker niet langdurig) te zoeken hebben bij hulpverleners, tenzij de ouders het echt niet zelf kunnen.

    • Kim Oostveen 5 april 2017 at 12:47 #

      Hai, dankjewel voor je reactie Oscar. Mooi verwoord! Helemaal mee eens!
      Groet Kim

    • Rosanne 17 januari 2018 at 09:46 #

      @Oscar
      Zeer mee eens, indien de kinderen zelf vrij zijn van enige remmingen in hun ontwikkeling. Ik denk dat veel ouders niet weten wat allemaal komt kijken bij het ouderschap. Bij ons op de basisschool zie ik veel hulpeloosheid, en dat vind ik zo jammer..

  3. Anneke 6 april 2017 at 18:01 #

    hallo Kim,

    wat ik mooi vind in je verhaal is het onderscheid tussen kind – ouder – hulp van buiten. en de volgorde hierin.
    Het zelf oplossen van een situatie brengt veel winst met zich mee.

    • Kim Oostveen 6 april 2017 at 18:40 #

      Dankjewel Anneke. Het geeft ons inderdaad zoveel meer kracht en voldoening als we het zelf weten op te lossen. Met vallen en opstaan. Een echt Yeah-gevoel..

Geef een reactie